Posted on Leave a comment

Let me tell you about Shawn Richendollar, a photographer like no other


When I first met Shawn Richendollar, I thought he looked like the men of Hollywood in the 1950’s. I can still remember the details of his floral bowtie and the panama hat he was wearing the first day. When you meet artists and talented people, somehow they make you dream of a beautiful and peaceful world. You get their vibe the first moment they bump into your life. A vibe you want to last as long as possible. It’s an amazing gift. 

Shawn was not an actor or movie star though it was hard to believe. He was able to transform my simple pose into an entire scene. Many photograph the image of a beautiful person without capturing the soul.
Shawn did both.

Our session was scheduled at 10 AM about 30 minutes from home. That means that in Albania I would have left home between 10 and 10:30 but I was in America so my ride left at 9:30 whether I felt ready or not. I am still getting used to American punctuality but we made it on time.

His studio, was on the ground floor of his Ohio villa. As we entered his farmhouse styled home I was immediately impressed by the coziness of the beautiful wood furniture, rocking chairs, antiques and pictures.

I can’t say that my portable wardrobe with which I traveled to Ohio was worthy of being photographed. Most of the outfits were part of my capsule wardrobe, which I had worn dozens of times. A couple of days before the photo shooting I decided to go shopping. Shops here in the USA are not the the same as the one’s in Europe. I love blazers, shirts and sometimes cute dresses. And it was hard to find in just couple of days, a made-to-measure double breasted blazer. Or a good quality white shirt. Or a pair of jeans that will fit perfectly. So, I had to be creative with the clothes I had.

We managed to take two and a half hours of photos with 4 outfits from my capsule wardrobe. I don’t know if we did a great job but at least we had some fun! You may be surprised to you see a t-shirt turned into a vest, a men’s shirt on a jacket and suede boots on pants. If you are curious about the results I was thrilled with the photos! And let me tell you this, the photos were even more beautiful than I could imagine. It was the whole aesthetics I fell in love with and I am sure you will too.

Thank You Shawn, for making me feel like a movie star for just a couple of hours, at your beautiful villa in Ohio. You have inspired me more than you can imagine. 

You can find Shawn here 👉🏼 “Shawn Richendollar

Posted on Leave a comment

Po t’i bësh pushimet këtu, do të duket vetja si jashtë shtetit

Nuk e di kur ka qenë hera e fundit që kam qenë në Sarandë, por më kujtohet shumë mirë ndjesia që më dha. Aspak mikpritëse, njerëz që flisnin gjuhën greke më mirë se shqipen, gatime europiane në teori, por realiteti ishte larg dhe dhoma me mobilje të zeza druri. Ndaj kur më thanë që duhet të shkoja prapë më kapi paniku!

Vendosa të pyes mikeshat e Instagram-it me një postim.

Disa mesazhe erdhën për Bougainville Bay Resort & SPA, ku vajzat që kishin qenë më herët aty, kishin patur eksperienca mbresëlënëse. Si tip skeptik dhe kurjoz fillova ta shoh me vëmendje website-n dhe rrjetet sociale të resortit. Nga arkitektura më kujtoi Spanjën, por dhe Santorinin deri diku. Mozaikët e brendshëm pastaj më sollën në mend ndërtimet e lashta greke dhe romake. Komentet nga vizitorët ishin nga më të mirat. Ndaj vendosa të qëndroj aty për fundjavën.

Që sa futeshe tek holli të dukej vetja sikur nuk ishe në një hotel të zakonshëm. Çdo gjë ishte në vendin e vet, lulet nuk mungonin dhe as buzëqeshja e stafit. Kishte një pozitivitet në ajër, që dallohej direkt. “Mirë se vjen Stela!”, dhe duke më buzëqeshur, vajza shumë simpaike tek recepsioni, më dorëzoi kartën. Nuk u përqëndrova shumë tek sqarimi që po më bënte për orarin e mëngjesit, SPA-në që ishte në katin më poshtë, numrin e telefonit të recepsionit apo lavanderinë (ndaj s’kisha nevojë as për hekur me vete sepse mendonin ata për të gjitha), sepse ia kisha ngulur sytë kupolës me ngjyra në të majtë.

Muret kishin detaje lulesh pa fund! Dyshemeja po ashtu. Ndoshta do më duhej një libër për të përshkruar detajet me imtësi. Madje edhe ashensori ishte i kuruar, sa mund të bëje ato “selfiet” e famshme.

Mund të vizitosh edhe Korfuzin brenda ditës, sidomos për ne që i kemi qejf udhëtimet spontane. Nuk dua t’ju bezdis me fjalë, sepse nuk do arrija t’i thoja të gjitha, ndaj po ju lë t’i shihni vetë detajet. Disa mbase i keni ndjekur live, por një gjë di me siguri: m’u duk vetja sikur nuk isha në Shqipëri!

https://youtu.be/OO63t_qfDfg
Posted on Leave a comment

Fundjava ime në vendin më të lezetshëm

Tek restoranti Ara në Shëngjin kisha qenë dhe një herë tjetër. Tamam atë ditën e shënuar që ra borë në bregdet. Fillimisht kur më ftuan, sa dëgjova emrin u bëra shumë kurjoze ta vizitoja. Mu duk aq çudi që një restorant apo bar, në bregdetin tonë të mos kishte ato emrat e huaj “Copacabana”, “Miami”, “Mexico” etj. Jo se ka ndonjë gjë të keqe të bësh plazh ne Miami, por nuk thonë kot, “sipas vendit dhe kuvendi”.

Foto nga Restoranti

Ju e dini që unë jam e fiksuar pas kodeve të veshjeve, ndaj dhe para se të shkoja, u informova për ambientin dhe arredimin. Më pëlqeu shumë dekorimi dhe koncepti i arredimit me elementë druri, guri dhe metali. Idea e arkitektit, Briken Miloti, ishte të sillte në të njëjtin ambient modernen dhe klasiken. Dy nocione që sot, nuk para bëhen bashkë. Ndaj duhet një sy profesionisti që t`i harmonizojë siç duhet.

Foto nga Ara Shëngjin

Si i tillë, nuk kishte kod fiks veshjeje e megjithatë unë u përshtata me fundjavën dhe vendodhjen. Në darkë vesha një fund me pala të qepura 2cm larg njëra-tjetrës. Bluzë velvet të zezë me xixa, që e kam blerë vjet, dhe këpucët gingham të Mangos. Ndërsa paradite mbajta një gjysëm xhaketë gri me kopsa përpara, shall mëndafshi dhe pantallonat me pala.

Foto nga oborri i Arës Shëngjin

Nëse shkoni tek Ara do t’ju mirëpresin të gjithë dhe do t’ju trajtojnë si familje. Sidomos menaxheri (Xhuliano), djali me kaçurrela dhe këmishë të bardhë.

Ara Shëngjin

Sa hyn në restorant, sheh një strukturë guri në qendër. “Ajo është për të pjekur gështenja”, më sqaroi Xhuliano. “Mund t’i marrësh me vete dhe i pjek aty, teksa shijon një gotë vere me shoqërinë”.

Shëndetlije me fruta

Kuzhina ishte majtas, tërësisht me xhama. Kamarierët nuk kishin uniforma të mërzitshme siç i sheh rëndom. Kishin këmisha me kuadrate, xhinse të zbardhura dhe atlete. Të prisnin me atë shprehjen “Mirseerdh’t! Si mun’ena me ju shërby?”

Ara Shëngjin

Çdo gjë që kisha në pjatë kishte një histori të vogël se ku ishte prodhuar. Ishin të gjitha të bëra në vend, nëpër ferma të vogla tradicionale.
Përveç ushqimit, që ia vlen ta provoni, mos humbisni rastin të shijoni dhe cocktail-et origjinale që s’i gjen askund tjetër.

Në fund, nuk e përcakton dot kush të shijoi më shumë tek Ara. Bregdeti, perëndimi i diellit, ushqimi i prodhuar në vend, arkitektura apo mikpritja e ëmbël veriore./Stela Sallaku